Hvað viltu vita? 

 

Greinasafn SÍBS tekur til, næringar, hreyfingar, andlegrar líðan, lýðheilsu, streitu og svefnvandamála

Skoða nánar

Greinar

Aðildarfélög SÍBS er fimm talsins og hvert og eitt þeirra hefur ákveðið sérsvið.Tilgangur SÍBS er að sameina innan vébanda sinna fólk með berkla, hjartasjúkdóma, lungnasjúkdóma, astma- og ofnæmi og svefnháðar öndunartruflanir og vinna að bættri aðstöðu og þjónustu við þann hóp. 

Aðildarfélög SÍBS eru: Astma- og ofnæmisfélag Íslands, Berklavörn, Hjartaheill, Samtök lungnasjúklinga, Sjálfsvörn Reykjalundi og Vífill, félag einstaklinga með kæfisvefn eða aðrar svefnháðar öndunartruflanir. 

lesa meira

Sú var tíð að berklar voru skelfilegur skaðvaldur hér á landi. Fólks, sem fékk þennan illvíga sjúkdóm, gat beðið snöggur aldurtili eða löng lega á hæli og oftar en ekki örkuml að þeirri vist lokinni.

Lífsvon og vilji veitti gjarnan sálarstyrk. Meira þurfti þó til í glímu við erfið örlög. Samstaða og samhugur efldi hvern og einn. Það vissu berklasjúklingarnir 26 sem réðu ráðum sínum á Vífilsstaðahælinu og stofnuðu þar, hinn 24. október 1938, Samband íslenskra berklasjúklinga. Íslendingar sýndu í verki stuðning sinn, fé safnaðist og Reykjalundur reis.

Í áranna rás tókst að vinna bug á berklunum en aðrar meinsemdir fóru hvergi og færðust jafnvel í aukana, þeirra á meðal alvarlegir lungnasjúkdómar. Áfram var því verk að vinna og starfsemi SÍBS efldist. Enn er brýnt að styðja við hið góða starf samtakanna og kjörorð þeirra eru í fullu gildi: Styðjum sjúka til sjálfsbjargar.

lesa meira

Offitumeðferð á Reykjalundi á sér langa sögu. Framan af var hún eingöngu hugsuð fyrir þá sem komu af öðrum heilsufarsástæðum á hin ýmsu meðferðarsvið en þurftu að léttast til að ná betri árangri í sinni endurhæfingu.

Í kjölfarið fóru læknar, sem urðu varir við að þessum málum var sinnt á Reykjalundi, að vísa fólki hingað gagngert til offitumeðferðar. Undir aldamótin var þetta orðið talsvert algengt. Það leiddi til þess að ákveðið var að hefja sjálfstæða offitumeðferð og gerður um það þjónustusamningur við heilbrigðisráðuneytið.

lesa meira

Nú þegar ég sest niður til að skrifa þessar línur eru örfáir dagar liðnir frá því að fjárhagsáætlun fyrir árið 2012 var lögð fram. 

Það sem stingur einna helst í augum er hinn mikli samdráttur sem orðið hefur í þeim málaflokkum er síst skyldi, heilbrigðismálum, menntamálum og löggæslu.

Samdráttur undanfarinna þriggja ára hefur komið illa niður á sjúklingum og öryrkjum. Almenningur hefur ríkan skilning á því að spara þurfi í heilbrigðiskerfinu og ýmsar sparnaðarleiðir sem farnar hafa verið hafa tekist nokkuð vel. Nú er hins vegar svo komið að varla er hægt að spara meira án þess að það komi verulega niður á þeim sem síst skyldi, langveikum sjúklingum, öryrkjum og öldruðum. 

lesa meira

Það er almennt viðurkennt að líffæragjöf og -ígræðsla er flókin og krefjandi aðgerð sem hefur áhrif á alla sem hlut eiga að máli. Til skamms tíma beindist athyglin fyrst og fremst að læknisfræðilega þættinum en sálfélagslegum og andlegum áhrifum var minni gaumur gefinn. Þó er vitað að þessir þættir geta haft sitt að segja um fjölda gjafara. Fjölmargar rannsóknir hafa sýnt fram á að það hefur áhrif á ákvarðanir um líffæragjöf hvernig aðstandendum er sinnt á viðkvæmum augnablikum. Og því er mikilvægt að kynna hugsanlega líffæragjöf fyrir aðstandendum á réttum tíma og á réttan hátt til að þeir geti byggt afstöðu sína á eigin gildismati og trú og virt lífssýn þess látna.

lesa meira

Eða: Er í lagi að slugsa með lífsstílinn og hinir borga reikninginn?

Vitanlega er þetta mál ekki svona klippt og skorið, en sem einstaklingar berum við ábyrgð gagnvart samfélaginu á sama hátt og samfélagið tekur ábyrgð á velferð einstaklinganna.

Flest erum við sammála um að í okkar þjóðfélagi eigi að vera hægt að ganga að góðri heilbrigðisþjónustu vísri ef sjúkdómar knýja dyra. Flest erum við líka sammála um að einstaklingurinn eigi að njóta frelsis að því marki sem það kemur ekki niður á frelsi annarra.

lesa meira